Twitter as a modern tam-tam

26 07 2008

I´ve just discovered Twitter, a free social networking/microblogging service. As described in a previous post I prefer Twitter to Hyves: it’s globally oriented, more interactive and there are more collegues out there.

Via Twitter you can share ideas and thoughts with people with the same kind of interest (followers/-ing). People tell what they’re doing, give links to interesting information. Sometimes Twitter serves like an Q&A. It is only difficult to condense the message to 140 characters -and still be understood. Here is an example:

Laika (Jacqueline) laikas Does anyone know the code(s) in PubMed for : ‘has been indexed’ and ‘has not been indexed’. There are so many papers unindexed >1 yr old.

Nikki D.eagledawg @laikas Not all citations will have MeSH [PubMed - indexed for MEDLINE], details on why (scope,author manuscripts) at

Laika (Jacqueline)laikas @eagledawg Thnx. PubMedCentral® manuscripts may be the main culprit in this set.

Nikki D.eagledawg @laikas yep that will do it too! Hard to explain anything about NLM resources in only 140 characters ;)

Apart from being a social platform, Twitter can also function as a news breaking platform. In case of the China earthquakes, for instance, Twitter brought faster coverage than traditional media. (i.e. see this blog about technology from BBC News)

A Dutch example: the news that Joran van der Sloot (possibly involved in Natalee Holloway’s disappearance) threw a glass of red wine in the face of private detective Peter R. de Vries after a TV broadcast first appeared on Twitter. Corrie Gerritsma saw it all happen in the studio, twittered it, which was picked up by Fransisco van Jole, a journalist, specialized in Internet coverage (see his post here). While the official media were asleep, Francisco made it public on Twitter. Later a video showing the incident appeared on You Tube. I learned these facts from yet another twit: dutchcowboys. Thus Twitter is really working as a tam-tam here. Dutchcowboys notes that although the group twitterati is small they’re moving closer and closer to the fire.

Quite coincidentally I picked up two very different news stories simultaneously through Twitter yesterday morning while at work.

One was about the Bomb blasts in Bangalore, brought to us via Twitter by @mukund and @narain (via @pfanderson). They covered in detail what happened, before the official news releases.

Mukund twittered:

6 minutes ago: Bomb Blasts in Bangalore – 4 locations, details to follow #Bloreblast
4 minutes ago: Blasts at: Sirjapur Road, Nayandhalli, Madiwala , Adugodi, Rajaram and Mohan Rai Circle
1 minute ago: Bangalore blasts – telecom connectivity is broken so trying to call bangalore wont work

And finally blogged about it (see post here). The usefulness of Twitter to follow the events was stressed by Daniel Bennett at his post: using Twitter to follow the bangalore bomb blasts (click here). Daniel is a PhD student researching the impact of blogging and new media on the BBC’s coverage of war and terrorism.

twitter news

Although the news is not verified and authorized, it is fast, and that may be important, especially for local news (also to reassure people: ‘no death’). Other examples and thoughts about Twitter’s relevance as a news source see the comments to the post on ‘BBC news technology’ I referred to before.

The other event I was alerted to at the very same moment was local news from the ‘University of Leicester (UoL) Library (UK), where the falling down of a part of the heavy wooden ceiling in the new library caused a little disaster (luckily without any casualties), resulting in a temporary closing. Interestingly, Leicester Twitter-users were well aware of the event before it was common knowledge, and colleagues were informing each other via Twitter. The question then asked, both at the blog of the Leicester Library and on 2 video’s by @AJCann (one below): how should we respond to such unofficial events (possibly much worse events at a crowded campus)? And which role social media have to play in such a context?

more about “Vodpod Firefox Extension for WordPress”, posted with vodpod

In a second video (made that same day) AJCann stressed that:

“everything with a service function should have a service dashboard especially in case of services outages, like and have.
Where is your university organization service dashboard? How does your organization inform about the status of your institution, library, blog, lecture, module, whatever?”
(freely cited)

On his video he referred to the url the announcement on “Movius Interactive Corporation Announces Rapid Alert Application” on O’Reilly Radar.

Certainly, also a service like PubMed should be in dashboard to notify their customers of outages. As Michelle Kraft recently ranted at her blog (see her post here):

Apparently PubMed’s servers went down at 1:00am that morning… As usual the emails started coming in from Medlib-l regarding PubMed. Librarians from different areas of the United States asking about the health status of PubMed as they too noticed it doing funky things. There was a brief discussion and some questions raised on Twitter Medlibs about what to do if PubMed goes down and you don’t have access to Ovid. What do you do, where do you send patrons? Would third party tools work?

Thus again the unofficial tam-tam did its job, but wouldn’t it be far better if PubMed itself “put an obvious note on the site when there is an outage or if there are problems”?

Indeed Web 2.0 communication is an undeveloped area. There are plenty possibilities, not only for individuals, but also for libraries, hospitals, universities and organizations.
But how to convince the majority of people that think those tools/sites are just trendy?!

Note added ‘in proof': while I was working on this post, @mukund was twittering about new blasts in Ahmedabad.


NL flag NL vlag

Ik ken de gratis netwerk/microblogging dienst Twitter eigenlijk nog maar kort, maar ben er nu al enthousiast over. Zoals ik eerder schreef verkies ik Twitter boven zo’n site als Hyves, dat meer een profielensite is, minder interactief èn Nederlandstalig. Met Twitter bereik je veel meer mensen, ook (en in mijn geval vooral) veel collega’s.

Via Twitter kun je ideeen en gedachten met geestverwanten (followers/-ing) delen. Mensen vertellen wat ze aan het doen zijn, of geven links naar interessante informatie. Soms is Twitter net een vraagbaak (Q&A). Alleen is het soms een hele kunst om je boodschap helder over te brengen in 140 tekens, zoals wel blijkt uit de volgende, overigens zeer nuttige, conversatie:

Laika (Jacqueline) laikas Does anyone know the code(s) in PubMed for : ‘has been indexed’ and ‘has not been indexed’. There are so many papers unindexed >1 yr old.

Nikki D.eagledawg @laikas Not all citations will have MeSH [PubMed - indexed for MEDLINE], details on why (scope,author manuscripts) at

Laika (Jacqueline)laikas @eagledawg Thnx. PubMedCentral® manuscripts may be the main culprit in this set.

Nikki D.eagledawg @laikas yep that will do it too! Hard to explain anything about NLM resources in only 140 characters ;)

Twitter is echter niet alleen een sociaal medium, maar zorgde meerdere malen voor een primeur, zoals bijvoorbeeld over de aardbevingen in China. Twitter bracht het nieuws sneller dan de traditionele media (zie bijvoorbeeld dit blog over technologie van BBC News)

Om dichter bij huis te blijven: het ‘nieuws’ dat Joran van der Sloot (die mogelijk betrokken is bij de verdwijning van Natalee Holloway) na een tv-uitzending een glas rode wijn in het gezicht van Peter R. de Vries had gegooid, werd het eerst bekendgemaakt via Twitter. Corrie Gerritsma zag het incident, plaatste een bericht op Twitter, dat opgepakt werd door de journalist Fransisco van Jole (zie bericht). Terwijl de Telegraaf ‘sliep’, bracht Francisco deze primeur naar buiten via Twitter en later via zijn blog. Daarna verscheen er ook nog een You-tube video van het hele gebeuren. Op mijn beurt las ik dit alles weer op een twit van de dutchcowboys. Dus Twitter werkt soms echt als een tam-tam. Dutchcowboys merkt ook op:

“Twitter lijkt ondanks de nog relatief kleine groep van gebruikers steeds dichter op de actualiteit te kruipen“.

Heel toevallig kwamen gisteren via Twitter 2 heel verschillende nieuwsberichten voorbij.

Een ging over bomaanslagen in Bangalore, via de Twitterati @mukund and @narain wereldkundig gemaakt (getipt door @pfanderson). Vòòrdat de officiele kanalen het raporteerden.

Minuut na minuut twitterde Mukund:

Bomb Blasts in Bangalore – 4 locations, details to follow #Bloreblast
Blasts at: Sirjapur Road, Nayandhalli, Madiwala , Adugodi, Rajaram and Mohan Rai Circle
Bangalore blasts – telecom connectivity is broken so trying to call bangalore wont work

Vervolgens vond hij ook nog tijd om erover te bloggen (zie hier). Het belang van Twitter in dit opzicht werd uit de doeken gedaan door Daniel Bennett: using Twitter to follow the bangalore bomb blasts (zie hier). Als promovendus onderzoekt Daniel de effecten van web 2.0 media op de oorlogsverslaggeving door de BBC.

Hoewel niet officieel en niet geverifieerd, is het nieuws er wel heel snel. Met name bij locaal nieuws kan dat van belang zijn, niet alleen om mensen te waarschuwen, maar ook om ze gerust te stellen (‘geen doden‘). Zie voor enkele andere voorbeelden van het belang van Twitter als nieuwsbron, de commentaren op het BBC news technologie-blogbericht.

Vrijwel tegelijkertijd speelde zich een klein drama in de ‘University of Leicester (UoL)’ Bibliotheek af: een deel van het zware plafond van het net nieuwe gebouw was naar beneden gevallen. Gelukkig was dit vòòr openingstijd gebeurd en waren er geen slachtoffers, maar de bibliotheek werd wel tot nader order gesloten. Werknemers met een twitter-account hoorden het nieuws het eerst. Continu stelden ze elkaar op de hoogte via Twitter, ook toen er rond het middaguur weer groen licht gegeven werd.
De twitteraar @AJCann stelde zich toen de vraag hoe we op dergelijke onofficiele berichten horen te reageren en welke rol de sociale media in deze context moeten spelen. Zie de discussie op het blog van de U0L Bibliotheek. Ook maakte hij diezelfde dag nog 2 video’s, waaronder bovenstaande video.

In een 2e video benadrukte AJCann:

“everything with a service function should have a service dashboard like and have, especially in case of services outages,
Where is your university organization service dashboard? How does your organization inform about the status of your institution, library, blog, lecture, module, whatever?”
(vrij ‘vertaald’)’

Op de video is steeds de url in beeld een verwijzing naar een bericht op O’Reilly Radar over de noodzaak van een snel waarschuwingssysteem.

Zo’n waarschuwingsysteem zou ook een dienst als PubMed niet misstaan om de gebruikers te waarschuwen als ze weer eens ‘down’ zijn, of hun servers overbelast. Ik moest hieraan denken, omdat Michelle Kraft het kortgeleden hierover had (zie hier voor haar blogbericht):

Apparently PubMed’s servers went down at 1:00am that morning… As usual the emails started coming in from Medlib-l regarding PubMed. Librarians from different areas of the United States asking about the health status of PubMed as they too noticed it doing funky things. There was a brief discussion and some questions raised on Twitter Medlibs about what to do if PubMed goes down and you don’t have access to Ovid. What do you do, where do you send patrons? Would third party tools work?

Dus wederom is het zo dat de onofficiele tamtam zijn werk deed (voor diegenen die het volgden), maar het zou toch veel beter zijn als PubMed problemen zelf officieel aankondigde.

Web 2.0 communication is een nog onontgonnen gebied. Het biedt heel veel mogelijkheden, niet alleen voor individuen, maar ook voor bibliotheken, universiteiten, ziekenhuizen, organisaties.
Maar dan is het wel nodig dat de grote meerderheid die denkt dat het allemaal maar niets is of veel te trendy over de streep getrokken wordt… net als ik, een paar maanden geleden.


29 06 2008

Just a little note before I leave for vacation.
Maybe you’ve seen these blue and red widgets at the sidebar.

They are here for a month now. It means that I’m number 5 on the MedblogNL-list in May 2008. Rather surprising because this is the first time I’m on the list.
However, I must admit the list is not very long (30).
(….and no 126 on the English list. This list is quite a bit longer and has Health Blog at top(!)

And since I don’t expect to stay up in the list for long, I just want to put it here… to remember. Yeah, I’m also a bit proud as a newbie in the blogosphere.

My Technorati rate also went up to 30, but now it’s on his way down, mostly because the Spoetnik-collegues dont’link to each other anymore. Most have stopped active blogging.
I miss it. When my vacation is over I will visit some of the Spoetnik pages. See how you’re doing. I promise.

Back to the Medbloglog. You can see the Dutch MedblogNL here. The may-top 5 is below. Most of the other bloggers are physicians, nurses and students.

The MedBlog log is an idea of Jan Martens. He thought it would be nice to have a list of Dutch Medical Blogs. Later he also made a list of English blogs.
Scores are based on a number of parameters, like Google PageRank, Technorati ranking, Feedburner hits, 4) number of posts and 5) number of reactions.

The blogpost of all the NL blogs can be seen at


Sorry, heb nog 2 uur voor we met vakantie gaan (max. 2 uur slaap), dus even geen vertaling van deze post. En nog wel nu het om een NL-top25 gaat. :)

Forget Hyves. Go Twitter!

6 06 2008

Week #10 of the Spoetnik course (library web 2.0 course) was devoted to Hyves (Holland’s most popular website to keep in touch with friends) and other social networking services, like Facebook.

Well finally, at the end of the Spoetnik course, I accepted the invitation of Brughagedis to become his friend at Hyves and in my turn invited a handful of others. I brightened up my background. That was it. My account:

When I gave an overview of all things learned at Spoetnik (in Dutch) at my blog, Dymphie/Dee adviced me to start twittering, as twitter has its good points -according to her-).

So, May the 27th I started twittering and invited some spoetnik-collegues, although mostly in vain (“not yet another account, please!”). And I’m addicted allready!

Twitter is a free social networking and microblogging service utilising instant messaging, SMS or a web interface. It is meant to keep in touch with friends, relatives and soulmates. It is NOT just bladibladibla in 2 sentences. You have 3 kinds of twitter-messages:

  1. Tell the word what you are doing. Like “I’m eating an apple”, “I’m going home now”, i.e. the Bladibladibla-stuff.
  2. Linking to the posts on your own blog/webpage, like a kind of alert.
  3. Sharing new ideas, thoughts and links to interesting pages.

Well 1 is all right, but only if you’re interested in the people you follow. If you know them or if you would like to know them. So I like the follow Spoetniks for this reason alone.

2 is bad. I dislike it, when one only links to oneselve and doesn’t twitter about anything (1 and 2) else. I cancelled a subscription because of this. I felt taken in, when each time I followed a link I arrived at the same post already found through RSS, Technorati and Co-comment.

3 is it! It is the reason why I became addicted to Twitter in just a few days. I’ve seen so much ‘inside information’, good ideas and wonderful links passing by. The Medlib Geekery site is worth mentioning. I particularly like the contributions of eagledawg, davidlrothman and pfanderson till now. A very good mixture of 1, 2 and 3.

Are there any cons? No, not really.

  • You can take an-RSS feed to reduce the number of readings.
  • However, some things are not directly clear to me. E.g. why can’t I respond to the MedLib-twitter?
  • And if twitter is down, you are down (dependency)
  • Be restrictive in who to follow and
  • even more so in who to accept as a follower. There are some people out there, who are using you to attract people to their site (with dubious content and links). But you can block them. I just blocked Billbettler (all about money)

Want to join: Go to Twitter:

Want to be my follower, be my guest:

Interested in how twitter works? Look at the famous twitter in plain English by the commoncraft

Interested in why twitter works? Look at this compilation of twitter-experiences of followers from problogger

(the latter video as well as the addicted twitter-figure were picked up from


NL flag NL vlagWeek #10 van de Spoetnik cursus ging over Hyves, en andere sociale netwerken zoals Facebook.

Pas na week #13 ging ik in op de uitnodiging van Brughagedis in om vrienden te worden op Hyves. Op mijn beurt nodigde ik weer een aantal anderen uit. Ik leukte mijn pagina een beetje op en dat was het zo’n beetje.

Toen ik een overzicht gaf over alle spoetnikweken (“alle 13 goed”) kreeg ik als commentaar van Dymphie/Dee : “Maar begin zeker met Twitteren: daar zitten ook hele leuke kanten aan!”

Dus een week geleden ben ik aan het twitteren geslagen. Ik heb meteen enkele spoetnikers uitgenodigd, maar de meesten sloegen de uitnodiging af: “jé, niet weer een account, sorry!”

Ik ben er al helemaal verknocht eraan.

Twitter is een populaire dienst die vanuit de Verenigde Staten is komen overwaaien naar Europa. Het combineert webloggen met instant messaging, SMS of via een web-interface. Via deze dienst kun je makkelijk contact houden met vrienden, kennissen en geestverwanten. Ik kwam 3 soorten berichten tegen:

  • Mededelingen in de trant van: “ik eet nu een appel” of “ik ga nu naar mijn werk”
  • Links naar eigen website of blog (a.h.w. een alert).
  • Delen van nieuwe ideeen, gedachten, informatie (evt. door linken).
  • 1 is o.k. als het iemand is die je kent of graag wil leren kennen. Ligt er natuurlijk een beetje aan wat hij/zij te vertellen heeft. Vind het leuk om zo iets meer van de andere spoetnikers te weten. Moeten ze het natuurlijk wel niet bij 1 dag twitteren laten…. ;)

    2 vind ik niets. Heb 1 abonnement afgezegd, omdat diegene continu naar zijn eigen posts linkte. Denk je iets nieuws tegen te komen, kom je voor de zoveelste keer op hetzelfde bericht (via RSS, Technorati and Co-comment).

    3 is het helemaal. Zoveel informatie en ideeen gekregen op deze manier. De Medlib Geekery site (geheel op mijn vakgebied) is een aparte vermelding zeker waard. Ik vind de bijdragen van eagledawg, davidlrothman and pfanderson helemaal tof.

    Zijn er ook nadelen. Nauwelijks.

    • Je kunt je abonneren op een RSS-feed, zodat je er maar op bepaalde momenten naar kijkt (bij mij niet nodig).
    • Sommige zaken spreken niet vanzelf. Ik weet bijvoorbeeld niet hoe je een reactie kunt geven, bijv. op de Medlib Geekery site. Je schijnt de twitterpost ook op je blog te kunnen zetten. lijkt me iets teveel van het goede.
    • Als twitter uit de lucht is, zoals onlangs, ben jij het ook (in dit opzicht dan).
    • Het blijft behapbaar als je niet teveel mensen volgt.
    • Let ook op wie jou volgt. Sommige mensen gedragen zich als spammers en lokken andere mensen naar hun site. De info en de links op hun site zijn soms dubieus. Gelukkig kun je ze blokken!

    Wil je het proberen? Ga dan naar Twitter:

    Wil je mij volgen? Mijn pagina vind je op

    Zie verder hierboven voor enkele aardige video’s over twitter. Misschien tot twitters! :)

    MLA 2008 – Poster Session I – Tour

    22 05 2008

    A singing and swinging start of the MLA-2008.

    Take a tour of the 5/18/2008 poster session……

    See many interesting posters, subjects, people … at a glance.

    Tastes like more…. Hawaii, next year?

    more about “MLA 2008 – Poster Session I – Tour“, posted with vodpod

    Video made by one of the official MLA bloggers, David Rothman (

    Directly posted to my blog via Vodpod, a new button I installed last night (hope it works, if not, try the original video on David Rothman’s blog-post or on vimeo.

    MLA 2008: connections (and Spoetnik)

    22 05 2008

    The annual meeting of the Medical Library Association (MLA) that took place this week in Chicago focused on the future of librarianship and (thus) on connections:

    Only connect!…Only connect the prose and the passion… Live in fragments no longer…Only connect.”

    —E. M. Forster, Howards End (1910)

    Well connecting that’s what they do, the US-librarians. No off-season. In line with the theme of MLA’08 they keep on blogging and connecting even when at a meeting.

    It seems like most tools we learned during the Spoetnik-course (weeks #1-#13) (see about and the Dutch Spoetnik-program ) were applied by the advanced medical-library-bloggers.

    15 Bloggers were invited by mail (#1) to become “official conference bloggers” (#2) for MLA 2008, including Michelle Kraft, David Rothman and Eric Schnell. In addition there was at least one unofficial MLA-blogger.

    Their posts were displayed on an official Wetpaint-Wiki (#9), whereas David Rothman pulled together an aggregated Yahoo Pipes feed (#3) of all the MLA postings using Feedburner. I took a subscription, but still have to screen it (way behind again).

    Of course all bloggers already are del.ici.ous (#7), do their librarything (#5), stumble upon, digg it (#13) and LinkedIn (#10).

    Some bloggers shared their agenda using google calendar (#8), or made some appointments by mail (#1) or chatting(#4) and there was also a MLA twitter + feed (#13, #3). Unfortunately there was far less twittering, tweetering and blogging (#13) and thus far less connections than planned, because according to the kraftylibrarian “there was no freaking network on which to be social..” (No wireless access). Bit stupid for a meeting on networks…… :(

    In addition there was a MLA-flickr-group (#6) , and some bloggers placed a you tube-(#13) or other video- or podcast (#11) on their blog. I will copy (share) one in the next post.

    Interested in more: well (if you are a MLA-member?!) you can watch a live Video Webcast on the first plenary session on “Web 2.0 Tools for Librarians: Description, Demonstration, Discussion, and Debate”.

    Alas I’m not, but several video’s, links and posts on the blogs mentioned above are informative as well -and freely available-. See for instance the blogs that I read (and consulted for this post):

    Michelle Kraft – The Krafty Librarian

    David Rothman –

    Eric Schnell – The Medium is the Message

    tunaiskewl? ratcatcher? – omg tuna is kewl

    Possibly an announcement about possibly related posts

    16 05 2008

    Related to my previous post “new related reviews in Pubmed” (which appeared possibly an anouncement) is this post on “possible announcement of possibly related post” appearing in WordPress. Are you still with me?

    Matt wrote a post “Possibly an anouncement” about the introduction of a new feature in WordPress: Related Posts. In English posts to begin with:

    “In a feature we’re calling possibly related posts we’ll now try to show posts related to yours a little section at the end. If we find any posts on your blog that are related, we’ll put those at the very top and in bold. Next we’ll show other posts from around, and finally we’ll check if there’s anything in the mainstream media.”

    In the ensuing discussion Matt reveals that “related thingy” as someone calls is not done via tags or keywords, but with all the content in the post. According to Matt “Sphere” creates something they call a “document genome” (LS: Wow! they sequence it!) and use it to do the matching, which can work a lot better than tags and categories”.

    It is still in an experimental stage and will be tweaked on basis of feedback and data collected. Introducing related posts may increase traffic between blogs as one can easily go from one interesting item via another to an even more interesting item. A kind of “post-hopping” or lateral navigation, as Matt calls it.

    Interesting idea, but is it working?

    Well, I surveyed some of my blog posts in a similar way as Hugh from the “I’m not actually a geek” blog to see what the possibly related posts to my posts were. They’re shown below, along with a rating of ‘++‘ for related and interesting, ‘— ?‘ for not related, ‘±’ for posts show a certain similarity. ↔ = reciprocal

    A. new-related-reviews-in-pubmed/ (Dutch/English)

    1. From Change the Display Format of Single Citations with My NCBI PubMed® User Preferences (link) ±

    (it is about PubMed, o.k. but mature and about the display format, not really about related articles and certainly not about related reviews-which are new ; the site itself is interesting -for me, but not updated for a year (Quite the opposit, Anna updates here blog daily. See somments. Sorry!)

    B. Opening UBA? (Dutch)

    the first two are from the same site and they link to each other but not to me.
    Hé: Dutch posts show the relating feature as well :)

    C. appropriate-bedside-manners (Dutch/English)

    1. Why paternalism isn’t dead « WhiteCoat Underground ± (about doctor -patient communication, but not about bedside manners or doctors crying
    2. The Art Of Medicine, kind of book review ± (same, and a book review)
    3. Building Physician Practices in Florida through Interactive Websites — ?
    4. At Bedside, Stay Stoic or Display Emotions? ++ (but it is a reference in my blog

    The last post (4) is a reference in my blog (yeah, easy!), and does not relate to me, nor do the other ones but 1 and 3 do relate again to 4.

    D. etiquette-based-medicine (Dutch/English)

    1. Een nieuw begin (uit de oude doos) — ?
    2. Een al te lange roede — ?
    3. Topartiest — ?

    No resemblance whatsoever, except perhaps some english words/an English title next to Dutch ones. The second one is again a nice blog (a dutch biologist, brughagedis!)

    Well E, I see at a glance, yields nonsense again. I don’t take the trouble to write this down.

    This trial was unsuccessful, indeed. The extremely low yield of NEW interesting posts might relate to the usage of both Dutch and English, but I can’t understand why a new subject as Etiquette based medicine (NEJM-paper) does yield only irrelevant Dutch posts. In addition the related posts do not link back. Till now I never received any hopping guest (except via the WordPress dashboard, news, or tags).

    Which brings me to a more generally uttered criticism, that is that Related Posts brings your reader(s) away from your blog, so you loose and don’t gain.

    Others criticize is that the posts linked to their blog are not remotely related and sometimes even quite contradictory (vegy food gives meat) or even link to racist and offensive material and that there is no control over the links, even a kind of intrusive to put (unrelated) links below a post without any notification. Somebody noted that It would be great if we had an easy-to-use formatting tool to list related posts of our choosing, not random word-search weirdness from the internets. Others object that tags (added yourselves) already serve this purpose of lateral navigation.

    My feelings are quite similar to those of Douglas Bell (commenting on the announcement)

    “I’m sorry, but I am astonished at how this feature was added. The particular blog that I run on is a professional blog with important content, and now to see something called “Possibly Related Posts” appearing in the exact same place and format as my own content, displaying links to blogs that I have no control over (and many of these links having absolutely nothing to do with my blog and linking to very inappropriate non-PG, non-English content) is quite infuriating. It’s fine that this feature can be turned off, but shouldn’t it have been opt-in, instead of opt-out?”

    Of course there are positive reactions as well, mostly very short comments : awesome, I like this, you guys are great….

    But I don’t like it, not when it works this way and I will put the feature off. I might give it a second chance later to see if it performs better.

    And the missed traffic to my blog? I don’t mind. I rather have a few interested people here, than just traffic passing by. I hate highways anyway. Prefer the quiet countryside and wait there for somebody to visit me and stay for a while. And of course I pay a visit back.

    Note added in proof: some related posts have been refreshed in the meantime.

    * The 3D WordPress Logo resembling a yoyo is created by Kate from Nineteen Labs

    Etiquette-Based Medicine

    11 05 2008

    Every now and than my collegue Heleen provides me with an interesting paper (a nice web 1.0 way of sharing things). Last Friday I found this paper on my desk: “Etiquette-Based medicine” from Michael W Kahn. The paper in this week’s New England Journal of Medicine is not about the substition of “evidence based medicine” or “eminence-based medicine” by “etiquette-based medicine”. It is about the importance of a good attitude of doctors towards their patients.

    When psychiatrist Dr. Khan hears patients complain about doctors, their criticism often has nothing to do with not feeling understood or empathized with. Instead, they object that “he just stared at his computer screen,” “she never smiles,” or “I had no idea who I was talking to”, he writes.
    On the contrary, during his own hospitalization he noticed the professional attitude of his European-born surgeon having Old World manners (dress, body language, eye contact etc.).

    “The impression this surgeon made was remarkably calming, and it helped to confirm my suspicion that patients may care less about whether their doctors are reflective and empathic than whether they are respectful and attentive”, wrote Dr. Kahn.

    Therefore, Khan suggests that medical education and postgraduate training should place more emphasis on “etiquette-based medicine” as it forms the basis of the patient-doctor relationship. One approach would be to introduce a checklist to enforce an etiquette-based approach. A checklist for the first meeting with a patient would for instance cover items like ‘asking permission to enter the room and wait for an answer’, ‘introducing yourselve, showing your ID badge’ and ‘explaining you role on the team’.

    This approach bears resemblance to the program introduced at several Academical Medical Centres in the Netherlands. For instance Maas Jan Heineman, nowadays Professor Gynaecology in the Amsterdam Medical Centre (AMC), Amsterdam, helped to introduce such a “etiquette program” in Groningen and in Amsterdam. The competences of the doctors and the integration of knowledge, skills and attitude are now central to the new curricula. As Heineman says it: “What good are doctors who have great knowledge but behave badly. Or vice versa”?! )

    These thoughts are (of course) not specifically Dutch (nor European). The entire 2005 January issue of the British Journal of General practice focuses on this subject.

    The journal issue ends with a bookreview of a UK-US guide to communicating with patients, consisting of a book ‘Skills for Communicating with Patients’ and a companion volume, ‘Teaching and Learning Communication Skills in Medicine‘, which translates the first book into a framework that can be used in designing and delivering curricula for communications skills teaching in both the academic and clinical setting.

    The reviewer, Iain Lawrie, is very positive about the content:

    “The layout and language are clear and unambiguous throughout. Important points are emphasised where necessary, and at no time does reading become laborious. Far more importantly, however, the authors have employed an evidence-based approach that moves these titles from the realm of personal opinion and musings to an authoritative work. The frequent use of examples further serves to promote this series as a ‘useable’ guide. (….)
    The book gives examples Skills for Communicating with Patients, the authors use a logical approach to analyse the various aspects of communication relevant throughout the consultation process, which are then explored in greater depth over six chapters. They move from the initiation of a consultation (!), through information gathering, structuring, and relationship building, to the often neglected areas of explaining and planning and, finally, closing the encounter.”

    Thus it seems that the awareness within the medical community about the necessity of good communication skills is growing. The tools are there, some curricula have already embraced “etiquette based medicine” (although not called by that name) and it seems just a matter of time before “etiquette” becomes an integral part of medical education.

    Lets conclude with a quote from the abovementioned book, that also applies to professions other than medical:

    ‘If you can’t communicate, it doesn’t matter what you know’


    Van mijn collega Heleen krijg ik af en toe een artikel of een krantenknipsel toegeschoven. Nog geheel op de ouderwetse web 1.0 manier, maar eigenlijk wel zo leuk. Van de week lag er een artikel in mijn postvak getiteld “Etiquette-Based medicine”, geschreven door Michael W Kahn. Ik dacht eerst “weer een zogenaamd alternatief voor “evidence based-“ of “eminence-based medicine”, maar het artikel in het laatste nummer van de New England Journal of Medicine ziet “Etiquette-Based medicine” meer als een aanvulling. Het gaat over het belang van een juiste attitude van de arts tegenover zijn patient.

    De klachten die Dr. Khan als psychiater van patiënten over artsen hoort gaan meestal niet over gebrek aan empathie maar veel meer over zaken als: “hij staarde maar naar zijn computerscherm”, “er kan geen lachje af”, “ik had geen idee met wie ik nou te maken had”.

    Toen Khan zelf in het ziekenhuis lag had hij precies de tegenovergestelde ervaring. De behandelend chirurg van europese herkomst kwam door zijn zogenaamde ‘Oude-Wereld’ houding (kleding, lichaamstaal, oogcontact) bijzonder professioneel en geruststellend over.

    Dit sterkte Khan in zijn idee dat patiënten het veel belangrijker vinden dat hun arts hen met respect en met aandacht bejegent dan dat hij heel erg meelevend is.

    Hij stelt daarom dat er in het medisch onderwijs meer aandacht moet komen voor wat hij “etiquette-based medicine” noemt, daar dit de grondslag van een goede patient-doctor relatie vormt. Een checklist zou daarbij kunnen helpen. Als een arts de patient voor het eerst ziet zou hij bijvoorbeeld eerst moeten vragen of hij welkom is en pas als de patiënt akkoord is zou hij naar binnen moeten gaan, een hand moeten geven en zich voor moeten stellen.

    Iets dergelijks gebeurt reeds in diverse Nederlandse universitair medische centra. Professor Maas Jan Heineman heeft zo’n “etiquette programma” eerst in het UMCG in Groningen en nu in het AMC te Amsterdam geïnitieerd. In het nieuwe curriculum staan de competenties van de arts centraal en een integratie van kennis, vaardigheden en gedrag. Je hebt tenslotte niets aan een dokter die weliswaar veel weet, maar zich vreselijk gedraagt, of andersom”, aldus Heineman. )

    Zo’n benadering is niet specifiek Nederlands, noch Europees. Een heel nummer van het British Journal of General practice (jan 2005) gaat enkel over dit onderwerp.

    Het laatste artikel is een boekbespreking van een ‘UK-US gids’ over communicatievaardigheden: ‘Skills for Communicating with Patients” en een begeleidend boekje, Teaching and Learning Communication Skills in Medicine. ]

    De recensent Iain Lawrie is erg positief over het boek. Het is helder geschreven en legt de juiste nadrukken. Verder stijgt het werk door de evidence-based benadering boven een opeensomming van feitjes en meningen uit. Het begeleidende boek geeft voorbeelden van hoe te handelen in bepaalde situaties, bijvoorbeeld tijdens het eerste consult. Het boek omvat dus precies wat Khan suggereerde.

    Het lijkt er dus op dat men zich binnen de medische wereld steeds meer bewust wordt van de noodzaak van goede communicatievaardigheden. Er zijn al ‘leermethoden’ beschikbaar en in enkele curriculums is etiquette based medicine reeds verweven (zij het onder een andere naam). Het is slechts een kwestie van tijd voordat etiquette een vanzelfsprekend onderdeel van de medische vorming is.

    Tot slot een citaat uit het eerder aangehaalde boek (dat eigenlijk op veel meer beroepen van toepassing is):

    ‘If you can’t communicate, it doesn’t matter what you know.’

    1 May: RSS-DAY

    5 05 2008


    While trying to catch up with my 1000+ hits in Google (RSS) Reader I stumbled across numerous posts  that awared me that May 1st is the RSS awareness day. Since it is May 4th already I clearly missed this.

    In the Netherlands May 1st is already “labour day”, and today (May 4th) it is commemoration of the dead (of World War II). For me more important facts/events to be aware of/commemorate/remember than RSS.

    The funny thing of course is that the overwhelming amount of RSS-awareness-messages will mainly reach people that already have RSS, because these messages end up in their feeds. :)

    With respect to RSS: For those of you that are not familiar to RSS here is a (dutch) overview and below a nice video that illustrates the RSS-process

    For those who want to know more here is a link to a post which gives Seven Tips for Making the Most of Your RSS Reader.

    Tip 1: oversubscribe is already implemented on this blog, the others deserve a closer look, although Tip 2 Try a River of News View will probably enhance the information overload at first.

    Tip 7 : Try Out Additional Services seems particularly interesting. Amongst others it describes AideRSS a RSS tool that filters the most popular items in a feed and the Social bookmarking tool Ma.gnolia that makes it easy to make friends with interests similar to your own.

    Still interested in another gadget? Here is a link to The YouTube RSS Generator, which will generate a RSS feed of Youtube videos based on Tag, Category, or your personal Youtube playlist. (Thanks to the tip of


    1 mei blijkt de dag van de RSS zijn. Mijn Google reader stond vol van de berichten hierover. Voor degenen die niet weten wat RSS is, zie hier een overzicht in het Nederlands. Hierboven ook een video.

    Voor meer gevorderden onder ons hier een link naar 7 tips om alles uit je RSS te halen. Moet het nog goed doorlezen maar tip 7 lijkt me vooral interessant.

    Tevens een link naar de “YouTube RSS Generator”, waarmee je een RSS feed kan maken van You tube video’s door je te abonneren op een Tag, Categorie, of persoonlijke speellijst. (Getipt door

    Ha en inmiddels zijn de Google Reader Feeds weer behapbaar.

    Locate your visitors!

    12 04 2008

    Perhaps you noticed a new widget on the right side-bar. It is a thumbnail map obtained freely from ClustrMaps, allowing you to see at a glance where your site’s visitors are located. After (free) registration you obtain a (html-) code which you can insert in a text box widget. It works very similar to Librarything, Flickr etcetera. It is clearly explained how you should proceed for any blog-type and in my hands (!!!) it succeeded immediately.

    However it took a day before anything happened. Quite frustrating an empty map.

    Yesterday afternoon I suddenly noticed the appearance of 5 little spots, representing the number of visitors in the past day. Strikingly, just one spot was from the Netherlands and 4 from the USA/Canada, which of course relates to my recent English postings and mail list subscriptions.

    My English posts are an experiment. At this moment I’m not sure about the right tactics. There is just a small niche for medical libraries and evidence based searching in the Netherlands. For a vivid discussion it would be nice if people abroad were able to participate as well. On the other hand there are many excellent English Blogs already. Who needs another-look-alike? In addition it takes me lots and lots of time to write in English. Finally I do seem to loose my Dutch followers. They seem to have gone with the wind.

    So I wait and see. In a couple of weeks I will decide if and how to continue.


    13-04-08: And here is the map of visitors from 10-04 till 13-04. Luckily the map is cumulative, earlier visits still count.

    If you click on: Map with smaller clustrs you get a more detailed view.

    Yeah, I’m a kind of statistic-freak. However deep in my heart I know the number of visitors and their location does not mean a lot. The main question is: did they find their visit worth wile?

    Delicious Google Toolbar

    30 03 2008

    Wie nu denkt dat ik het uitgebreid over ga hebben komt bedrogen uit. Vooralsnog is het bij wat vingeroefeningen gebleven. Ik vond het allemaal niet erg overzichtelijk, maar op de pagina’s van de Afvalchinees en no 33 (Patricia) zag ik wel zeer zinvolle toepassingen. Ik wacht dus nog even met mijn eindoordeel.

    Het valt me op dat veel Spoetnikkers als grootste voordeel van noemen dat Favorieten/Bookmarks/Bladwijzers nu ‘overal’ bereikbaar zijn, zowel op werk, thuis of elders. Als 2e voordeel wordt genoemd dat je verschillende tags aan één bookmark kunt toewijzen en niet langer 1 adres in 1 mapje hebt.

    Deze twee functie kunnen ook heel goed door de bladwijzerfunctie van de Google Toolbar uitgevoerd worden (te downloaden zowel in Firefox als IE-versie). Bladwijzers zijn weergegeven als een blauwomrande ster, van binnen wit als de geopende webpagina waar je je op bevindt nog niet gebookmarkt is en geel als dat wel het geval is.

    Google bladwijzers zijn heel makkelijk in het gebruik. Feitelijk zijn het ‘tags’, hier ‘labels’ genoemd. Je kunt een adres van verschillende labels voorzien. Een adres komt daarmee dus in verschillende mappen.

    Als je labels wilt toekennen, kun je een keuze maken uit alle aanwezige labels (een mogelijkheid die ik niet heb kunnen ontdekken bij del.ici.ous, daar moet je een beginletter invoeren). Ook bij het 2e label worden de keuzemogelijkheden getoond (zie Figuur).

    Prachtig dat je overal bij je favorieten kunt. Zeker ook wanneer je computer crasht, hetgeen me onlangs op mijn werk èn thuis is overkomen: in ieder geval heb je dan nog je favorieten. ;)

    De Google Toolbar is wel alleen voor jezelf, je moet ook steeds inloggen. Het vervangt de sociale functie van dus zeker niet. Ook kun je het niet gebruiken om zelf op nieuwe ideëen (gesuggereerde pagina’s) te komen. Maar voor je eigen werk & privé bezigheden werkt het prima. Eventueel alleen voor de meest gebruikte adressen en naast

    Google Toolbar

    favorites 85%

    bookmarks toekennen


    Boven: Google Toolbar

    Midden: Favorites (ster) en vervolgens MY places aangeklikt, Links verschijnen dan de adressen met deze ‘tag’. Dit is zeer vergelijkbaar met de “normale favorieten op één computer.

    Onder: Je kunt heel makkelijk tags toekennen door een nieuw label uit een lijst te kiezen. Hier is het eerste label al gekozen (spoetnik) en kun je een keuze maken uit de overige labels als 2e woord.

    Spoetnik feeds & alerts

    27 03 2008

    Naar aanleiding van een nieuwe post van WoutV waar hij zich (onder andere) afvraagt hoe hij “de responses / comments van anderen op de blog van een ander waar hijzelf ook een response / comment heeftt geplaatst kan volgen“, en de respons daarop lijkt het me goed nog eens op een rij te zetten hoe je dat handig kunt doe. Zie ook een eerder bericht hierover.

    1. Via co-comment. Wanneer je je hier aangemeld hebt, kun je
      • de berichten volgen waar je zelf een reactie op hebt gegeven.
      • de berichten/reacties volgen van je favorites, followers (degene die jou volgen) en/of friends. Klink hier voor de co-comment-conversaties van mij of van WoWter
      • hier een RSS-feed op nemen als je wilt. Die mogelijkheid staat aangegeven op de co-comment site zelf.
      co-comment onder reactie 80%
    2. Door een feed te nemen op een commentaar dat je plaatst. Dat kan:
      • soms automatisch bij een feed. Dan staat het er bij, dat heb ik vanochtend bij mijn commentaar bij Zygomorf. Het adres komt dan vanzelf in de reader.
      • Door de titel van het bericht te nemen en daar feed achter te plaatsen, in dit geval: bericht/feed.reactie co-comment 85%
    3. Je kunt je ook abonneren op “alle reacties van een bepaalde site”. Die mogelijkheid zie je vaak op de blogpagina zelf staan. Hieronder een voorbeeld. Nadeel kan zijn dat je dan teveel reacties binnenkrijgt.
      Ik heb dat eerder bij bepaalde blogs gedaan. Ik volg ze in mijn Google-reader.feed reacties RSS

      Daarnaast kun je je abonneren op de Spoetnik-pagina’s/berichten zelf .regel wit

    4. Selectief kun je je abonneren door een feed te nemen op de pagina (op dezelfde wijze als hierboven geschetst en eerder behandeld in week #3 van Spoetnik). reader
    5. Je kunt ook via Technorati de nieuwe berichten van je favoriete blogs bijhouden. Deze berichten worden op prettige wijze gepresenteerd. Zie eerder bericht
      regel wit
    6. Je kunt om de zoveel tijd de Spoetnik-hoofdpagina bekijken. Daar staan de laatste 8 berichten. Nadeel is dat er soms een hoge turnover is, waardoor je het e.e.a. mist. Voordeel is dat je alle berichten ziet, ook van mensen die tot nog toe aan je aandacht zijn ontsnapt. Ik zou er sterk voor willen pleiten het aantal getoonde reacties te verhogen naar 15 of zo. Een mens doet ook nog wel eens iets anders dan Spoetnik.
      regel wit
    7. Je kunt de enbedded pagina’s ook op de de blog van onze onvolprezen computerexpert Brughagedis bekijken. Mogelijk komt er ook een vergelijkbare feed voor commentaren.
      Voordeel is dat je de opgenomen blogs helemaal kunt bekijken (via scrollen) en dat ziet er mooi uit. Nadeel: langzaam laden; niet alle pagina’s zijn opgenomen, geloof ik.
      Verder vind ik het eigenlijk een beetje krom dat ik naar een pagina van A moet gaan om bij te blijven wat B, G, H en X doen, maar daarbij D, E etc mis. Ik wil ook graag mijn eigen keuzes maken. Al ben ik natuurlijk wel blij dat ik bij de happy few hoor. :)

      Terugvindbaarheid (Technorati enzo)

      24 03 2008

      cocomment 75cocomment 75Terwijl Booklouse en ik -hopelijk niet voor lang- nog in een parallel universum rondzweven, willen we jullie op de hoogte houden van onze Spoetnik-relevante ervaringen.

      Alvorens we de melkweg verlieten hebben we ons nog enige van de 17 tips van Wowter eigen gemaakt om de zichtbaarheid en terugvindbaarheid van onze blogs (en van onszelf) te verhogen. Veel had ik al intuïtief gedaan of afgekeken of geleerd in de Spoetnik-cursus, zoals de ondertitel aanpassen (Tip 0), aanpassen “about page” (5), gebruik van categorieën(7), RSS-button op de pagina (3) of waren mij overkomen (5: pings). Het linken en backlinken heb ik me inmiddels eigen gemaakt. Dat geldt ook voor veel andere Spoetnikcollega’s! Enkele andere tips heb ik inmiddels ook doorlopen. Niet alles lukt, bijv. de de feedburner stats in mijn wordpress-Theme-editor voegen. En op een gegeven moment ging het me echt duzelen van de links die ik open had staan en de sites waar ik me op geabonneerd had. Ik weet niet of delicious meer ordening in de chaos had kunnen aanbrengen,gevoelsmatig lijkt het mij dat een wirwar aan tags de chaos alleen maar verhoogt.

      Mijn maatje Brughagedis is veel verder dan ik. Nadat hij samen met Klijt Berroo RSS-feeds heeft gemaakt van alle, nu ja bijna alle blogs, is hij alweer bezig alle weblogs te embedden, Joost mag weten waar dat goed voor is, maar ik zie wel dat mijn meeste bezoekers nu van zijn pagina afkomen(?!).

      Ik zal hier alleen even noemen waarvan ik me herinner dat ik het gedaan heb:


      • Een email logo gegenereerd via nexodyne (zie rechterkolom) (punt 8). Ziet er leuk uit, vooral op zo’n saaie WordPress-kolom.
      • Me aangemeld bij de twee grote internationale LIS blog zoekmachines Liszen en Libworm (punt 12)
      • Mijn blog claimen bij Technorati. Ik heb dit gedaan door een door hen verstrekte code in een nieuwe post te plaatsen, maar het kan ook anders. Technorati indexeert alle aangemelde blogs. Zo zie je vrijwel direct je eigen nieuwe posts, de reacties op je posts, alsmede de posts van je favorieten. Het is als het ware een ingebouwde RSS-feed, die heel prettig leest. Het is wel even zoeken waar je op moet klikken om je favoriete blogs of reacties te vinden (zie figuur).
        Iedere blog heeft een bepaalde ‘authority’, dat zegt niet direct iets over de inhoud van je blog, maar is gebaseerd op het aantal links ernaartoe, waarbij de authority in sterke mate bepaald wordt door het aantal verschillende sites dat naar je linkt.
        Ook kun je zien wie jou als favoriet gezet heeft. Je kunt iemand favoriet maken door op het hartje te klikken. Als je mij favoriet wil maken kun je op het groene logo klikken boven in de rechterkolom op mijn pagina. Je kunt deze link ook gebruiken om jezelf te registreren.

      technorati 80%

      • Tenslotte heb ik me aangemeld op cocomments, hier kun je de commentaren op je eigen reacties volgen nadat je ook hier je blog geclaimd hebt. Ik kwam toevallig achter ‘cocomments’, doordat ik zag dat iemand vanaf deze site mijn blog had bezocht en Wowter ook een cocomment-site op Technorati had. Het werkt prima, ik zie een envelopje in de statusbalk als er een nieuwe reactie is. Om dit te kunnen volgen moet je het programma wel downloaden. Wat mij wel erg aan de site tegenstaat zijn de flikkerende advertenties, die o.a. aankondigen dat ik (weer) in de prijzen ben gevallen. Ik weet niet zeker of ik hier lid van blijf.

      cocomment 75

      Wat heeft het me opgeleverd? Vooral dat ik makkelijker anderen kan volgen en wellicht ook anderen mij, maar dat merk ik nog niet direct. Het verkeer is wel geïntensiveerd, maar dat ligt vooral aan het aantal posts van de laatste tijd, de toename van pings en backtracks en -lasts but not least- het maken van overzichtfeeds van de bijdragen van alle Spoetnikdeelnemers op de Spoetnikpagina en de pagina van Brughagedis. Zelf volg ik nu ook andere dan de mij bekende blogs.

      Toen ik WoWter’s lijstje zag viel me wel een ding op, nl. dat de tips zich concentreerden rond de vindbaarheid, maar is niet TIP nr 1 dat je wat te melden moet hebben? Het gaat toch vooral om wat je te zeggen hebt? Of om te spreken in UbaBerts citaat van WordPress: “Size doesn’t matter. Finally, remember that it’s not the size of your audience, it’s how much you care about them and they care about you.” In ieder geval zal ik, nu ik de meeste vindbaarheid-trucs onder de knie heb, me in het vervolg wat meer op de inhoud richten.

      Design van de toekomst

      21 03 2008

      DNA origami
      DNA-smileys van Paul Rothemund

      Wederom werd mijn oog getrokken door prachtige foto’s op het grensgebied van wetenschap, kunst en design in het NRC van afgelopen vrijdag (Warna Oosterbaan, 14-03-2008). Wat vreemde, maar prikkelende foto’s werden getoond van DNA-smileys gemaakt met behulp van nano-technologie, een bord met vleescreaties uit stamcellen op een bedje van rode kool en runderleer dat in een erlenmeyer op het lab gemaakt wordt. Ik werd een beetje op het verkeerde been gezet door de titel: boetseren met DNA en sperma. Het gaat niet om enge cloneringsexperimenten, maar om een tentoonstelling “Design and the Elastic Mind’ in het Museum of Modern Art (MoMA) in New York. Het thema is veel breder dan een futuristische kijk op de gen-technologie, het gaat erom dat een een elastieken geest (aanpassing!) en intelligent design nodig zijn om het moderne leven te kunnen volgen. Op de website is het volgende te lezen onder het kopje “People and Objects”: “Design has expanded into new fields, including the interactions between people and objects. Responsive design features objects that respond to our needs rather than awaiting our instructions. The tagging of information in our environment makes the world into a live information platform. New interfaces incorporate instinctive human traits, expanding our relationships with the objects they enable us to access. Wel weer ontzettend toevallig dat ik daar net nu tegen aanloop.moma 2

      Onderwerpen liggen ook geheel buiten de biologie, zoals bijvoorbeeld cabspotting, het ritme van de wereldstad, grafisch verbeeld door een animatie van het taxiverkeer in San Francisco. Veel op het gebied van de biologie is futuristisch, maar het maken van DNA-smileys met behulp van nanotechnologie blijkt werkelijkheid (zie artikel in Nature over DNA origami (maart 2006)

      Voor wie niet naar New York kan afreizen is hier de prachtige website. Goed zijn de tagging en links verbeeld met dwarsverbanden op de overzichtspagina. Elke afzonderlijke foto is getagt en via tags kun je naar andere foto’s met dezelfde tag.

      Week 8: In een andere baan

      20 03 2008

      Спутник, Спутник! Hier spreken George en Laika tot u vanuit de virtuele ruimte. Er heeft zich een stille revolte voltrokken binnen het spoetnikkamp. Onder het mom van een plaspauze heeft ground-control die geen vat meer had op sommige deelnemers in een spoedberaad besloten de minst in het gareel lopende astronauten van verdere deelname uit te sluiten. Verbannen,Спутник, wij zijn verbannen! Terwijl we dachten gezellig met de andere Spoetnikkersop ontdekkingsreis te zijn, maande onze Afvallige Chinese commandante ons subiet om met een ruimtecapsule het ruimteschip te verlaten.Volgens voorzitter Nol van het Presidium van de Opperste Sovjet hadden wij het Decreet van het Volks Commissariaat overtreden door zonder toestemming de stukjes van anderen over te nemen in onze blogs. Zelfbewust blafte ik, Laika, dat jullie Спутник daar toch zeker zelf buitengemeen van hadden geprofiteerd, omdat jullie door alle pings en trackbacks toch ook meer bezoekers hadden gekregen. Ik, Brughagedis George gromde, dat dankzij mijn computerkennis Spoetnik toch een hogere vlucht had genomen. Hadden we er niet beiden blijk van gegeven juist veel te doen aan social tagging? Waarom het Presidium het nodig vond om nu een daad te stellen waar ze anders toch altijd vrij flegmatiek het verloop van het programma volgen was niet duidelijk. Het zou kunnen dat de machinaties van Raspoetin Wout en zijn handlanger Perestroijka Bert die onze daden luidruchtig hebben rondgebazuind hen op deze gedachte had gebracht. Misschien niet geheel belangeloos, want de uitschakeling van 2 concurrenten in de jacht op de zilveren trofee was mooi meegenomen.

      Dezelfde dag nog moesten wij het ruimteschip verlaten en werden we verbannen naar het zwarte gat Sagitarius A in het centrum van onze Melkweg. Het grondstation in Baikonoer liet weten dat het ruimteschip Sojoez wat ons daarheen zou transporteren al gelanceerd en in een Low Earth orbit op aankoppeling wachte. Beiden letterlijk met de staart tussen de benen maakten we ons op voor het vertrek. We probeerden er nog wat van te maken door op te merken dat we dan genoeg tijd zouden hebben om verder te bloggen. Maar dat werd niet gewaardeerd door adjudant Pascal, die krijtwit wegtrok. Nu waren we op elkaar aangewezen, en waar brughagedis eerst een louse in de pels van hond Laika was, werd Laika nu een trouwe metgezel van Brughagedis. Samen zouden ze er het beste van maken en de rest nog wel een poepie laten ruiken.
      Met de afvalmachine werden we weggeschoten. Hoewel een van ons de nodige know how had van computers was dit toch te hoog gegrepen. Zouden we nu reddeloos verloren zijn? Gelukkig hadden we nog wel contact met moeder aarde en zagen we in een van de blogs de spreuk: “wie schrijft, die blijft”. Er was dus nog hoop. We spraken af onze blogs voort te zetten en via deze route hulp binnen te halen. Als middel daartoe kozen we Google Word, want we zaten toch in dezelfde cabine en zo bleven we in pas met de Spoetnikopdrachten. Nou lijkt het ons al moeilijk om vanaf 2 computers samen één Google Word te editen: wie weet nou wanneer een ander wat aan het editen is. Maar naast elkaar steeds tegelijk op het toetsenbord willen slaan is ook niet alles. In ieder geval is het gelukt en het resultaat hiervan zullen we jullie zo tonen.

      Onderwijl was ons noodsignaal opgevangen door WoW!ter, die net de hoofdprijs bij de Dutch Bloggies was misgelopen en steun zocht bij zijn poging voor volgend jaar. Hij ronselde hierbij nieuwe bloggers en trok zich ons lot in het bijzonder aan. Speciaal voor ons, arme beginnende bloggers, heeft hij 17 tips opgesteld. Deze tips kunnen ons helpen een netwerk te creeeren die het ons mogelijk maakt terug te keren. Enkele punten hadden we reeds gerealiseerd. Pingbacks en trackbacks bijvoorbeeld :). Librarything ook, al doorzag Laika daarvan niet alle mogelijkheden, hetgeen WoW!ter zeer bedroefde. De volgende opdracht was Technorati. Beiden melden we ons aan en verklaarden elkaar gelijk tot fan, Ook voerden we del.ici.ous uit, werden we lid van co-comment etcetera. Al netwerkend in de virtuele ruimte kregen wij overal fans en bereikte ons van de onmogelijkste plekken hulp.

      Maar… wacht even, wacht even, wat is dat daar??? Prachtig, Спутник, prachtig!! We zouden willen dat jullie dit mee mochten maken. Terwijl jullie zo bezig zijn web2.0 te verkennen zijn wij, geloof het of niet, beland in web3.0.
      Hopelijk kan ons grote voorbeeld, WoW!ter, ons hier door heen loodsen vanaf het grondstation in Wageningen. Als alles goedgaat, Спутник, zullen we jullie van onze belevenissen verhalen. Op aanraden van ons boegbeeld WoW!ter hebben we onszelf gebacklinked zodat jullie onze belevenissen kunnen blijven volgen!!!

      камрады приветствиям, George en Laika

      hagedis in de ruimtelaika-echt.jpg




      Get every new post delivered to your Inbox.

      Join 610 other followers