Week 8: In een andere baan

20 03 2008

Спутник, Спутник! Hier spreken George en Laika tot u vanuit de virtuele ruimte. Er heeft zich een stille revolte voltrokken binnen het spoetnikkamp. Onder het mom van een plaspauze heeft ground-control die geen vat meer had op sommige deelnemers in een spoedberaad besloten de minst in het gareel lopende astronauten van verdere deelname uit te sluiten. Verbannen,Спутник, wij zijn verbannen! Terwijl we dachten gezellig met de andere Spoetnikkersop ontdekkingsreis te zijn, maande onze Afvallige Chinese commandante ons subiet om met een ruimtecapsule het ruimteschip te verlaten.Volgens voorzitter Nol van het Presidium van de Opperste Sovjet hadden wij het Decreet van het Volks Commissariaat overtreden door zonder toestemming de stukjes van anderen over te nemen in onze blogs. Zelfbewust blafte ik, Laika, dat jullie Спутник daar toch zeker zelf buitengemeen van hadden geprofiteerd, omdat jullie door alle pings en trackbacks toch ook meer bezoekers hadden gekregen. Ik, Brughagedis George gromde, dat dankzij mijn computerkennis Spoetnik toch een hogere vlucht had genomen. Hadden we er niet beiden blijk van gegeven juist veel te doen aan social tagging? Waarom het Presidium het nodig vond om nu een daad te stellen waar ze anders toch altijd vrij flegmatiek het verloop van het programma volgen was niet duidelijk. Het zou kunnen dat de machinaties van Raspoetin Wout en zijn handlanger Perestroijka Bert die onze daden luidruchtig hebben rondgebazuind hen op deze gedachte had gebracht. Misschien niet geheel belangeloos, want de uitschakeling van 2 concurrenten in de jacht op de zilveren trofee was mooi meegenomen.

Dezelfde dag nog moesten wij het ruimteschip verlaten en werden we verbannen naar het zwarte gat Sagitarius A in het centrum van onze Melkweg. Het grondstation in Baikonoer liet weten dat het ruimteschip Sojoez wat ons daarheen zou transporteren al gelanceerd en in een Low Earth orbit op aankoppeling wachte. Beiden letterlijk met de staart tussen de benen maakten we ons op voor het vertrek. We probeerden er nog wat van te maken door op te merken dat we dan genoeg tijd zouden hebben om verder te bloggen. Maar dat werd niet gewaardeerd door adjudant Pascal, die krijtwit wegtrok. Nu waren we op elkaar aangewezen, en waar brughagedis eerst een louse in de pels van hond Laika was, werd Laika nu een trouwe metgezel van Brughagedis. Samen zouden ze er het beste van maken en de rest nog wel een poepie laten ruiken.
Met de afvalmachine werden we weggeschoten. Hoewel een van ons de nodige know how had van computers was dit toch te hoog gegrepen. Zouden we nu reddeloos verloren zijn? Gelukkig hadden we nog wel contact met moeder aarde en zagen we in een van de blogs de spreuk: “wie schrijft, die blijft”. Er was dus nog hoop. We spraken af onze blogs voort te zetten en via deze route hulp binnen te halen. Als middel daartoe kozen we Google Word, want we zaten toch in dezelfde cabine en zo bleven we in pas met de Spoetnikopdrachten. Nou lijkt het ons al moeilijk om vanaf 2 computers samen één Google Word te editen: wie weet nou wanneer een ander wat aan het editen is. Maar naast elkaar steeds tegelijk op het toetsenbord willen slaan is ook niet alles. In ieder geval is het gelukt en het resultaat hiervan zullen we jullie zo tonen.

Onderwijl was ons noodsignaal opgevangen door WoW!ter, die net de hoofdprijs bij de Dutch Bloggies was misgelopen en steun zocht bij zijn poging voor volgend jaar. Hij ronselde hierbij nieuwe bloggers en trok zich ons lot in het bijzonder aan. Speciaal voor ons, arme beginnende bloggers, heeft hij 17 tips opgesteld. Deze tips kunnen ons helpen een netwerk te creeeren die het ons mogelijk maakt terug te keren. Enkele punten hadden we reeds gerealiseerd. Pingbacks en trackbacks bijvoorbeeld :). Librarything ook, al doorzag Laika daarvan niet alle mogelijkheden, hetgeen WoW!ter zeer bedroefde. De volgende opdracht was Technorati. Beiden melden we ons aan en verklaarden elkaar gelijk tot fan, Ook voerden we del.ici.ous uit, werden we lid van co-comment etcetera. Al netwerkend in de virtuele ruimte kregen wij overal fans en bereikte ons van de onmogelijkste plekken hulp.

Maar… wacht even, wacht even, wat is dat daar??? Prachtig, Спутник, prachtig!! We zouden willen dat jullie dit mee mochten maken. Terwijl jullie zo bezig zijn web2.0 te verkennen zijn wij, geloof het of niet, beland in web3.0.
Hopelijk kan ons grote voorbeeld, WoW!ter, ons hier door heen loodsen vanaf het grondstation in Wageningen. Als alles goedgaat, Спутник, zullen we jullie van onze belevenissen verhalen. Op aanraden van ons boegbeeld WoW!ter hebben we onszelf gebacklinked zodat jullie onze belevenissen kunnen blijven volgen!!!

камрады приветствиям, George en Laika

hagedis in de ruimtelaika-echt.jpg

 

 

Advertisements




Technorati Claim

15 03 2008

<a href=”http://technorati.com/claim/9u7j5ppusk&#8221; rel=”me”>Technorati Profile</a>





Seeing Science

12 03 2008

seeing science winnaar

Vorige week toen ik me net over Flickr boog en welke foto’s ik nou moest uploaden viel mijn oog op deze prachtige foto, als blikvanger op onze AMC-homepage. Het bleek te gaan om de winnende ‘Seeing science’ foto. ‘Seeing Science’ trok ook al mijn aandacht, het prikkelt mijn fantasie. Het blijkt te gaan om een internationale fotowedstrijd ter gelegenheid van het tweehonderdjarig bestaan van De Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschap (KNAW) met als motto ‘Magie van wetenschap’.

De foto ‘Fruitvlieglarve in een druppel water’ van de Hongaar Robert Markus combineert volgens juryvoorzitter Frits van Oostrom wetenschap, schoonheid, magie, originaliteit en kunst. Het is een krachtig beeld met een natuurlijke schoonheid en een prachtig voorbeeld van state-of-the-art wetenschap. Robert Markus is onderzoeker aan het Biological Research Center van de Hongaarse Academie van Wetenschappen.

Voor enkele andere geselecteerde foto’s (ook van de andere finalisten): http://www.knaw200.nl/Pages/DEF/155.html

Hier zitten ook enkele juweeltjes bij, zoals ‘Dansende kristallen in de nacht’ van Anna Kozhevnikova en de publieksprijs ‘Conflictmanagement / communicatie’ van Chris Timmers.





Week 6: FLICKR op (je blog)!!

7 03 2008

Al heb ik de Flickr-opdracht ten voltooiing gebracht (zie vorige bericht en de Flickr-widget rechts), het heeft me wel de nodige inspanning en irritatie gekost.

Net als bij de vorige opdrachten moet je toch wel veel via trial en error achterhalen.

Het laden van foto’s gaat snel, het organiseren al veel minder, maar na 1 uur gepruts kwam ik niet verder dan de woorden ‘widget’ en ‘more photo’s’ … tot ik erachter kwam dat je de plaatjes voor dit doeleinde ‘public’ moest maken. Toen lukte het wel.

Vervolgens bleek dat alleen de laatste getoonde plaatjes zichtbaar waren. Ik dacht slim te zijn door de foto’s waarvan ik niet wilde dat ze zouden verschijnen privat te maken, maar dat lukte niet, dus moest ik alles terugdraaien. Zou het toch veel leuker vinden als er net zoals bij librarything wat foto’s random zouden verschijnen.

‘Blog it’ ging supersnel, maar nu blijkt dat de foto die ik geladen heb meestentijds niet zichtbaar is. Wat is dan in hemelsnaam het voordeel hiervan, vraag ik me dan af? Sowieso, ben ik niet graag afhankelijk van een of andere server waar een plaatje e.d. op geplaatst is. Ook librarything is geregeld even uit de lucht.

Ik kan me voorstellen dat Flickr:

  • heel leuk is voor mensen met (digitaal) fotograferen als hobby, die er behoefte aan hebben de hobby (en de foto’s) met een groep te delen
  • goed is voor netwerken (bekendheid krijgen als fotograaf, kunstenaar e.d.)
  • effectief is om fotografisch materiaal (ook van een boeken, – kunstcollectie) ter beschikking van velen te stellen (zoals bij de library of Congress).

Maar ik fotografeer nog met een ouderwetse spiegelreflexcamera, ik wil op dit vlak niet netwerken en ik zie niet direct toepassingen voor onze bibliotheek. Foto’s wel als materiaal, maar niet direct via Flickr.

Het meest vervelende vind ik wel dat je alles public moet maken wil je het op je blog kunnen zetten en ook dat foto’s 90% van de tijd niet zichtbaar blijken in je blog.

Voortaan laad ik gewoon hier op!





Week 6 – Blog this (from Flickr)

4 03 2008


AsK Originally uploaded by laika.spoetnik

Dit plaatje is er één van 24. Ik heb het direct uit Flickr geladen met de opdracht: Blog this…

24 mini-schilderijtjes werden onlangs gemaakt in een schilderworkshop voor kinderen van groep 5 met als thema: moederschap
Het idee en de bezielende (bege)leiding was (in handen) van moeder/kunstenares Júlia. Zij maakte ook deze foto’s.

Het resultaat is als één prachtig schilderij aangeboden aan de ontzettend lieve en goede juf van die klas, die net bevallen is van haar eerste kindje. (hoe het er ongeveer uitziet kun je onderaan zien, dit is echter een willekeurige samenstelling op basis van Flickr-foto’s)

De laatste 3 van de serie zijn (voorlopig) als een Flickr-presentatie te zien in de rechterbalk.
(is er geen manier om een selectie in Flickr te maken en alleen de selectie te tonen trouwens???)

Met dit schilderijtje wat ik hier apart laat zien, heb ik een speciale band. Waarom?

Het is gemaakt door mijn dochter “AsK” (8 jaar). Ik heb alle namen afgekort, zodat ze niet direct te herleiden zijn. Het grappige is dat onze kat ASH heet. Dat lijkt wel wat op AsK.

een compositie van alle schilderijtjes, zoals het er ongeveer in het echt ook uitziet.

schilderworkshop





Vrouwen chatten meer. Toch? Of niet?

27 02 2008

kwekkenNu mijn interesse gewekt is, zie ik plots allerlei blogs met lezenswaardige info. Niet alleen van collega informatiespecialisten, maar ook van artsen, onderzoekers en patienten. Via het plaatje links kwam ik op een leuk onderwerp op een blog van psychiaters (shrinks) t.w. : do-women-talk-too-much?
Zeker gezien het onderwerp van Week 4: chatten wil ik dit jullie (en vooral de mannen onder ons) niet onthouden.

De blog bespreekt een artikel in Science van MR Mehl et al, dat toen (juli 2007) nog uit moest komen. In tegenstelling tot wat altijd werd aangenomen, blijkt uit deze studie dat vrouwen helemaal niet meer aan het woord zijn dan mannen!!

De resultaten? Gemiddeld aantal woorden per dag:
Vrouwen: 16.215 . . . Mannen: 15.669.
Het verschil is statistisch niet significant.

Het aantal woorden varieert tussen zeer weinig (700) en zeer veel (47.000 – van een man tussen 2 haakjes). Wat mooi is aan de studie is dat woorden geteld werden met een “electronically activated recorder” (EAR). De recorder gaat vanzelf aan, neemt “natural language” waar en schat dan het aantal woorden. Mensen hoeven de recorder niet aan te zetten en kunnen deze ook niet uitzetten; ze zijn zich vaak niet eens bewust ervan dat het apparaat geluid opneemt. Een nadeel van de studie is dat alleen studenten eraan deelnamen.

Hoewel de studie de mythe ontkracht dat vrouwen meer praten dan mannen bevestigt het wel het vooroordeel dat:

Mannen meer over technische zaken praten en meer cijfers noemen,
terwijl vrouwen meer over mode en relaties praten.

Leuk zijn ook sommige commentaren op dit blog:

ClinkShrink said…
But who talks more about the iPhone? Fashionable technology must be a transgendered topic discussed equally by both sexes, but for different reasons. Men: I want one. Women: But why?

DrivingMissMolly said…
Hmmm. I NEVER talk about fashion.
How about a post on how POORLY men listen?

Alison said…
What I want to know is… who were they talking to? Men interrupt more than women – they especially interrupt women – so I wonder whether men talking to women talk more than men talking to men…….

Als een echte informatiespecialist zocht ik snel in google-scolar en web of science of dit artiel ook geciteerd werd. Zo vond ik een aardig ingezonden stuk van Deborah Cameron t.w. Applied linguistics and the perils of popularity .

Citaat:
In 2006, the neuropsychiatrist Louann Brizendine asserted in a book called The Female Brain that women on average utter 20,000 words a day, whereas men on average utter only 7,000. This statistic was widely reported in the media, where it was typically introduced by phrases like “scientists say . . .” and “research shows that . . .”. But when the linguist Mark Liberman consulted Brizendine’s footnotes to see where she had got her figures, he discovered they had not been taken from any scientific source: the only reference was to a popular self-help book. Investigating further, Liberman found that many other self-help books used the same formula. None of them cited research to support the numbers they gave, which varied so much from book to book as to suggest that they were simply invented. A few months later, a study was published in the journal Science which found the average daily word-count in a sample of undergraduates to be virtually identical for the two sexes at around 16,000 (Mehl et al. 2007).

In de rest van het stuk maakt ze overigens vooral (indirect) reclame voor haar eigen boek: Cameron, D. (2007) The myth of Mars and Venus. Oxford University Press. (link naar librarything-record)

Maar ik ben er toch benieuwd naar, omdat ze zich oprecht zorgen maakt over niet bewezen populaire mythes, die zichzelf in stand houden en soms vergaande gevolgen hebben. Zij benadrukt het belang van de onderbouwing door evidence.

Dezelfde problemen die zij signaleert bij linguistiek signaleren wij ook heel vaak in de (bio)medische wetenschap, waar internet, media en helaas ook sommige artsen zelf vaak ononderbouwde uitspraken doen. Gelukkig streven artsen steeds meer na hun uitspraken en hun handelwijze te baseren op “evidence”.

En zo heb ik ondertussen al een boek voor mijn librarything 🙂 (week 5)